Conjugation of kotwiczyć
kɔˈtfi.t͡ʂɘt͡ɕto anchor (to moor a ship to the sea bottom with an anchor) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kotwiczyć |
Czas teraźniejszy
| ja | kotwiczę |
| ty | kotwiczysz |
| on / ona / ono | kotwiczy |
| my | kotwiczymy |
| wy | kotwiczycie |
| oni / one | kotwiczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kotwiczyłem |
| ty | kotwiczyłeś |
| on / ona / ono | kotwiczył |
| my | kotwiczyliśmy |
| wy | kotwiczyliście |
| oni / one | kotwiczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kotwiczyłam |
| ty | kotwiczyłaś |
| on / ona / ono | kotwiczyła |
| my | kotwiczyłyśmy |
| wy | kotwiczyłyście |
| oni / one | kotwiczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kotwiczyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kotwiczył |
| ty | będziesz kotwiczył |
| on / ona / ono | będzie kotwiczył |
| my | będziemy kotwiczyli |
| wy | będziecie kotwiczyli |
| oni / one | będą kotwiczyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kotwiczyła |
| ty | będziesz kotwiczyła |
| on / ona / ono | będzie kotwiczyła |
| my | będziemy kotwiczyły |
| wy | będziecie kotwiczyły |
| oni / one | będą kotwiczyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kotwiczyło |
Tryb rozkazujący
| ty | kotwicz |
| my | kotwiczmy |
| wy | kotwiczcie |