Conjugation of kosić
/ˈkɔ.ɕit͡ɕ/ścinać wysoką trawę lub zboże – kosą lub maszynowo Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kosić |
Czas teraźniejszy
| ja | koszę |
| ty | kosisz |
| on / ona / ono | kosi |
| my | kosimy |
| wy | kosicie |
| oni / one | koszą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kosiłem |
| ty | kosiłeś |
| on / ona / ono | kosił |
| my | kosiliśmy |
| wy | kosiliście |
| oni / one | kosili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kosiłam |
| ty | kosiłaś |
| on / ona / ono | kosiła |
| my | kosiłyśmy |
| wy | kosiłyście |
| oni / one | kosiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kosiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kosił |
| ty | będziesz kosił |
| on / ona / ono | będzie kosił |
| my | będziemy kosili |
| wy | będziecie kosili |
| oni / one | będą kosili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kosiła |
| ty | będziesz kosiła |
| on / ona / ono | będzie kosiła |
| my | będziemy kosiły |
| wy | będziecie kosiły |
| oni / one | będą kosiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kosiło |
Tryb rozkazujący
| ty | koś |
| my | kośmy |
| wy | koście |