Conjugation of kopcić
/ˈkɔp.t͡ɕit͡ɕ/paląc się, wydzielać gęsty dym, kopeć Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kopcić |
Czas teraźniejszy
| ja | kopcę |
| ty | kopcisz |
| on / ona / ono | kopci |
| my | kopcimy |
| wy | kopcicie |
| oni / one | kopcą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kopciłem |
| ty | kopciłeś |
| on / ona / ono | kopcił |
| my | kopciliśmy |
| wy | kopciliście |
| oni / one | kopcili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kopciłam |
| ty | kopciłaś |
| on / ona / ono | kopciła |
| my | kopciłyśmy |
| wy | kopciłyście |
| oni / one | kopciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kopciło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kopcił |
| ty | będziesz kopcił |
| on / ona / ono | będzie kopcił |
| my | będziemy kopcili |
| wy | będziecie kopcili |
| oni / one | będą kopcili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kopciła |
| ty | będziesz kopciła |
| on / ona / ono | będzie kopciła |
| my | będziemy kopciły |
| wy | będziecie kopciły |
| oni / one | będą kopciły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kopciło |
Tryb rozkazujący
| ty | kopć |
| my | kopćmy |
| wy | kopćcie |