Conjugation of kombinować
kɔm.biˈnɔ.vat͡ɕszukać wyjścia z sytuacji, zastanawiać się nad rozwiązaniem problemu Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kombinować |
Czas teraźniejszy
| ja | kombinuję |
| ty | kombinujesz |
| on / ona / ono | kombinuje |
| my | kombinujemy |
| wy | kombinujecie |
| oni / one | kombinują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kombinowałem |
| ty | kombinowałeś |
| on / ona / ono | kombinował |
| my | kombinowaliśmy |
| wy | kombinowaliście |
| oni / one | kombinowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kombinowałam |
| ty | kombinowałaś |
| on / ona / ono | kombinowała |
| my | kombinowałyśmy |
| wy | kombinowałyście |
| oni / one | kombinowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kombinowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kombinował |
| ty | będziesz kombinował |
| on / ona / ono | będzie kombinował |
| my | będziemy kombinowali |
| wy | będziecie kombinowali |
| oni / one | będą kombinowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kombinowała |
| ty | będziesz kombinowała |
| on / ona / ono | będzie kombinowała |
| my | będziemy kombinowały |
| wy | będziecie kombinowały |
| oni / one | będą kombinowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kombinowało |
Tryb rozkazujący
| ty | kombinuj |
| my | kombinujmy |
| wy | kombinujcie |