Conjugation of kolidować
kɔ.liˈdɔ.vat͡ɕbyć w sprzeczności, wykluczać się, stać w konflikcie Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kolidować |
Czas teraźniejszy
| ja | koliduję |
| ty | kolidujesz |
| on / ona / ono | koliduje |
| my | kolidujemy |
| wy | kolidujecie |
| oni / one | kolidują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kolidowałem |
| ty | kolidowałeś |
| on / ona / ono | kolidował |
| my | kolidowaliśmy |
| wy | kolidowaliście |
| oni / one | kolidowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kolidowałam |
| ty | kolidowałaś |
| on / ona / ono | kolidowała |
| my | kolidowałyśmy |
| wy | kolidowałyście |
| oni / one | kolidowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kolidowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kolidował |
| ty | będziesz kolidował |
| on / ona / ono | będzie kolidował |
| my | będziemy kolidowali |
| wy | będziecie kolidowali |
| oni / one | będą kolidowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kolidowała |
| ty | będziesz kolidowała |
| on / ona / ono | będzie kolidowała |
| my | będziemy kolidowały |
| wy | będziecie kolidowały |
| oni / one | będą kolidowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kolidowało |
Tryb rozkazujący
| ty | koliduj |
| my | kolidujmy |
| wy | kolidujcie |