Conjugation of kokietować
kɔ.kjɛˈtɔ.vat͡ɕstarać się komuś spodobać, zwykle okazując seksapil Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kokietować |
Czas teraźniejszy
| ja | kokietuję |
| ty | kokietujesz |
| on / ona / ono | kokietuje |
| my | kokietujemy |
| wy | kokietujecie |
| oni / one | kokietują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kokietowałem |
| ty | kokietowałeś |
| on / ona / ono | kokietował |
| my | kokietowaliśmy |
| wy | kokietowaliście |
| oni / one | kokietowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kokietowałam |
| ty | kokietowałaś |
| on / ona / ono | kokietowała |
| my | kokietowałyśmy |
| wy | kokietowałyście |
| oni / one | kokietowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kokietowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kokietował |
| ty | będziesz kokietował |
| on / ona / ono | będzie kokietował |
| my | będziemy kokietowali |
| wy | będziecie kokietowali |
| oni / one | będą kokietowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kokietowała |
| ty | będziesz kokietowała |
| on / ona / ono | będzie kokietowała |
| my | będziemy kokietowały |
| wy | będziecie kokietowały |
| oni / one | będą kokietowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kokietowało |
Tryb rozkazujący
| ty | kokietuj |
| my | kokietujmy |
| wy | kokietujcie |