Conjugation of koczować
kɔˈt͡ʂɔ.vat͡ɕżyć lub przebywać w miejscu tymczasowo, często przenosząc się z miejsca na miejsce; mieszkać w warunkach prowizorycznych Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | koczować |
Czas teraźniejszy
| ja | koczuję |
| ty | koczujesz |
| on / ona / ono | koczuje |
| my | koczujemy |
| wy | koczujecie |
| oni / one | koczują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | koczowałem |
| ty | koczowałeś |
| on / ona / ono | koczował |
| my | koczowaliśmy |
| wy | koczowaliście |
| oni / one | koczowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | koczowałam |
| ty | koczowałaś |
| on / ona / ono | koczowała |
| my | koczowałyśmy |
| wy | koczowałyście |
| oni / one | koczowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | koczowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę koczował |
| ty | będziesz koczował |
| on / ona / ono | będzie koczował |
| my | będziemy koczowali |
| wy | będziecie koczowali |
| oni / one | będą koczowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę koczowała |
| ty | będziesz koczowała |
| on / ona / ono | będzie koczowała |
| my | będziemy koczowały |
| wy | będziecie koczowały |
| oni / one | będą koczowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie koczowało |
Tryb rozkazujący
| ty | koczuj |
| my | koczujmy |
| wy | koczujcie |