Conjugation of klinczować
klinˈt͡ʂɔ.vat͡ɕto clinch (to hold a boxing opponent with one or both arms so as to avoid being hit while resting momentarily) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | klinczować |
Czas teraźniejszy
| ja | klinczuję |
| ty | klinczujesz |
| on / ona / ono | klinczuje |
| my | klinczujemy |
| wy | klinczujecie |
| oni / one | klinczują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | klinczowałem |
| ty | klinczowałeś |
| on / ona / ono | klinczował |
| my | klinczowaliśmy |
| wy | klinczowaliście |
| oni / one | klinczowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | klinczowałam |
| ty | klinczowałaś |
| on / ona / ono | klinczowała |
| my | klinczowałyśmy |
| wy | klinczowałyście |
| oni / one | klinczowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | klinczowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę klinczował |
| ty | będziesz klinczował |
| on / ona / ono | będzie klinczował |
| my | będziemy klinczowali |
| wy | będziecie klinczowali |
| oni / one | będą klinczowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę klinczowała |
| ty | będziesz klinczowała |
| on / ona / ono | będzie klinczowała |
| my | będziemy klinczowały |
| wy | będziecie klinczowały |
| oni / one | będą klinczowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie klinczowało |
Tryb rozkazujący
| ty | klinczuj |
| my | klinczujmy |
| wy | klinczujcie |