Conjugation of kasłać
/ˈka.swat͡ɕ/mieć napad kaszlu; wydawać serię krótkich, gwałtownych dźwięków z gardła, zwykle w wyniku podrażnienia dróg oddechowych Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kasłać |
Czas teraźniejszy
| ja | kasłam |
| ty | kasłasz |
| on / ona / ono | kasła |
| my | kasłamy |
| wy | kasłacie |
| oni / one | kasłają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kasłałem |
| ty | kasłałeś |
| on / ona / ono | kasłał |
| my | kasłaliśmy |
| wy | kasłaliście |
| oni / one | kasłali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kasłałam |
| ty | kasłałaś |
| on / ona / ono | kasłała |
| my | kasłałyśmy |
| wy | kasłałyście |
| oni / one | kasłały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kasłało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kasłał |
| ty | będziesz kasłał |
| on / ona / ono | będzie kasłał |
| my | będziemy kasłali |
| wy | będziecie kasłali |
| oni / one | będą kasłali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kasłała |
| ty | będziesz kasłała |
| on / ona / ono | będzie kasłała |
| my | będziemy kasłały |
| wy | będziecie kasłały |
| oni / one | będą kasłały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kasłało |
Tryb rozkazujący
| ty | kasłaj |
| my | kasłajmy |
| wy | kasłajcie |