Conjugation of kandydować
kan.dɘˈdɔ.vat͡ɕbyć kandydatem do czegoś, ubiegać się o coś, pretendować do czegoś, starać się o coś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kandydować |
Czas teraźniejszy
| ja | kandyduję |
| ty | kandydujesz |
| on / ona / ono | kandyduje |
| my | kandydujemy |
| wy | kandydujecie |
| oni / one | kandydują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kandydowałem |
| ty | kandydowałeś |
| on / ona / ono | kandydował |
| my | kandydowaliśmy |
| wy | kandydowaliście |
| oni / one | kandydowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kandydowałam |
| ty | kandydowałaś |
| on / ona / ono | kandydowała |
| my | kandydowałyśmy |
| wy | kandydowałyście |
| oni / one | kandydowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kandydowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kandydował |
| ty | będziesz kandydował |
| on / ona / ono | będzie kandydował |
| my | będziemy kandydowali |
| wy | będziecie kandydowali |
| oni / one | będą kandydowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kandydowała |
| ty | będziesz kandydowała |
| on / ona / ono | będzie kandydowała |
| my | będziemy kandydowały |
| wy | będziecie kandydowały |
| oni / one | będą kandydowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kandydowało |
Tryb rozkazujący
| ty | kandyduj |
| my | kandydujmy |
| wy | kandydujcie |