Conjugation of judzić
ˈju.d͡ʑit͡ɕnamawiać kogoś do czegoś złego, kusić, podburzać, podbechtywać Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | judzić |
Czas teraźniejszy
| ja | judzę |
| ty | judzisz |
| on / ona / ono | judzi |
| my | judzimy |
| wy | judzicie |
| oni / one | judzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | judziłem |
| ty | judziłeś |
| on / ona / ono | judził |
| my | judziliśmy |
| wy | judziliście |
| oni / one | judzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | judziłam |
| ty | judziłaś |
| on / ona / ono | judziła |
| my | judziłyśmy |
| wy | judziłyście |
| oni / one | judziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | judziło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę judził |
| ty | będziesz judził |
| on / ona / ono | będzie judził |
| my | będziemy judzili |
| wy | będziecie judzili |
| oni / one | będą judzili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę judziła |
| ty | będziesz judziła |
| on / ona / ono | będzie judziła |
| my | będziemy judziły |
| wy | będziecie judziły |
| oni / one | będą judziły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie judziło |
Tryb rozkazujący
| ty | judź |
| my | judźmy |
| wy | judźcie |