Conjugation of jednoczyć
jɛdˈnɔ.t͡ʂɘt͡ɕłączyć się z kimś do wspólnego działania wokół jakiejś idei Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | jednoczyć |
Czas teraźniejszy
| ja | jednoczę |
| ty | jednoczysz |
| on / ona / ono | jednoczy |
| my | jednoczymy |
| wy | jednoczycie |
| oni / one | jednoczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | jednoczyłem |
| ty | jednoczyłeś |
| on / ona / ono | jednoczył |
| my | jednoczyliśmy |
| wy | jednoczyliście |
| oni / one | jednoczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | jednoczyłam |
| ty | jednoczyłaś |
| on / ona / ono | jednoczyła |
| my | jednoczyłyśmy |
| wy | jednoczyłyście |
| oni / one | jednoczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | jednoczyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę jednoczył |
| ty | będziesz jednoczył |
| on / ona / ono | będzie jednoczył |
| my | będziemy jednoczyli |
| wy | będziecie jednoczyli |
| oni / one | będą jednoczyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę jednoczyła |
| ty | będziesz jednoczyła |
| on / ona / ono | będzie jednoczyła |
| my | będziemy jednoczyły |
| wy | będziecie jednoczyły |
| oni / one | będą jednoczyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie jednoczyło |
Tryb rozkazujący
| ty | jednocz |
| my | jednoczmy |
| wy | jednoczcie |