Conjugation of jawić
ˈja.vit͡ɕto emerge, to come into sight, to appear (become visible or noticeable) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | jawić |
Czas teraźniejszy
| ja | jawię |
| ty | jawisz |
| on / ona / ono | jawi |
| my | jawimy |
| wy | jawicie |
| oni / one | jawią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | jawiłem |
| ty | jawiłeś |
| on / ona / ono | jawił |
| my | jawiliśmy |
| wy | jawiliście |
| oni / one | jawili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | jawiłam |
| ty | jawiłaś |
| on / ona / ono | jawiła |
| my | jawiłyśmy |
| wy | jawiłyście |
| oni / one | jawiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | jawiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę jawił |
| ty | będziesz jawił |
| on / ona / ono | będzie jawił |
| my | będziemy jawili |
| wy | będziecie jawili |
| oni / one | będą jawili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę jawiła |
| ty | będziesz jawiła |
| on / ona / ono | będzie jawiła |
| my | będziemy jawiły |
| wy | będziecie jawiły |
| oni / one | będą jawiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie jawiło |
Tryb rozkazujący
| ty | jaw |
| my | jawmy |
| wy | jawcie |