Conjugation of istnieć
/ˈist.ɲɛt͡ɕ/dawać się określić bez popadania w sprzeczność Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | istnieć |
Czas teraźniejszy
| ja | istnieję |
| ty | istniejesz |
| on / ona / ono | istnieje |
| my | istniejemy |
| wy | istniejecie |
| oni / one | istnieją |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | istniałem |
| ty | istniałeś |
| on / ona / ono | istniał |
| my | istnieliśmy |
| wy | istnieliście |
| oni / one | istnieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | istniałam |
| ty | istniałaś |
| on / ona / ono | istniała |
| my | istniałyśmy |
| wy | istniałyście |
| oni / one | istniały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | istniało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę istniał |
| ty | będziesz istniał |
| on / ona / ono | będzie istniał |
| my | będziemy istnieli |
| wy | będziecie istnieli |
| oni / one | będą istnieli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę istniała |
| ty | będziesz istniała |
| on / ona / ono | będzie istniała |
| my | będziemy istniały |
| wy | będziecie istniały |
| oni / one | będą istniały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie istniało |
Tryb rozkazujący
| ty | istniej |
| my | istniejmy |
| wy | istniejcie |