Conjugation of iskrzyć
ˈis.kʂɘt͡ɕświecić lub odbijać światło w sposób przypominający naprzemienne gaśnięcie i zapalanie się Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | iskrzyć |
Czas teraźniejszy
| ja | iskrzę |
| ty | iskrzysz |
| on / ona / ono | iskrzy |
| my | iskrzymy |
| wy | iskrzycie |
| oni / one | iskrzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | iskrzyłem |
| ty | iskrzyłeś |
| on / ona / ono | iskrzył |
| my | iskrzyliśmy |
| wy | iskrzyliście |
| oni / one | iskrzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | iskrzyłam |
| ty | iskrzyłaś |
| on / ona / ono | iskrzyła |
| my | iskrzyłyśmy |
| wy | iskrzyłyście |
| oni / one | iskrzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | iskrzyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę iskrzył |
| ty | będziesz iskrzył |
| on / ona / ono | będzie iskrzył |
| my | będziemy iskrzyli |
| wy | będziecie iskrzyli |
| oni / one | będą iskrzyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę iskrzyła |
| ty | będziesz iskrzyła |
| on / ona / ono | będzie iskrzyła |
| my | będziemy iskrzyły |
| wy | będziecie iskrzyły |
| oni / one | będą iskrzyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie iskrzyło |
Tryb rozkazujący
| ty | iskrzyj |
| my | iskrzyjmy |
| wy | iskrzyjcie |