Conjugation of implodować
im.plɔˈdɔ.vat͡ɕto implode (collapse or burst inward violently) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | implodować |
Czas teraźniejszy
| ja | imploduję |
| ty | implodujesz |
| on / ona / ono | imploduje |
| my | implodujemy |
| wy | implodujecie |
| oni / one | implodują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | implodowałem |
| ty | implodowałeś |
| on / ona / ono | implodował |
| my | implodowaliśmy |
| wy | implodowaliście |
| oni / one | implodowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | implodowałam |
| ty | implodowałaś |
| on / ona / ono | implodowała |
| my | implodowałyśmy |
| wy | implodowałyście |
| oni / one | implodowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | implodowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę implodował |
| ty | będziesz implodował |
| on / ona / ono | będzie implodował |
| my | będziemy implodowali |
| wy | będziecie implodowali |
| oni / one | będą implodowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę implodowała |
| ty | będziesz implodowała |
| on / ona / ono | będzie implodowała |
| my | będziemy implodowały |
| wy | będziecie implodowały |
| oni / one | będą implodowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie implodowało |
Tryb rozkazujący
| ty | imploduj |
| my | implodujmy |
| wy | implodujcie |