Conjugation of ignorować
iɡ.nɔˈrɔ.vat͡ɕnie zwracać uwagi na siebie nawzajem Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | ignorować |
Czas teraźniejszy
| ja | ignoruję |
| ty | ignorujesz |
| on / ona / ono | ignoruje |
| my | ignorujemy |
| wy | ignorujecie |
| oni / one | ignorują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ignorowałem |
| ty | ignorowałeś |
| on / ona / ono | ignorował |
| my | ignorowaliśmy |
| wy | ignorowaliście |
| oni / one | ignorowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ignorowałam |
| ty | ignorowałaś |
| on / ona / ono | ignorowała |
| my | ignorowałyśmy |
| wy | ignorowałyście |
| oni / one | ignorowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ignorowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę ignorował |
| ty | będziesz ignorował |
| on / ona / ono | będzie ignorował |
| my | będziemy ignorowali |
| wy | będziecie ignorowali |
| oni / one | będą ignorowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę ignorowała |
| ty | będziesz ignorowała |
| on / ona / ono | będzie ignorowała |
| my | będziemy ignorowały |
| wy | będziecie ignorowały |
| oni / one | będą ignorowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie ignorowało |
Tryb rozkazujący
| ty | ignoruj |
| my | ignorujmy |
| wy | ignorujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.