Conjugation of gruntować
ɡrunˈtɔ.vat͡ɕpokrywać jakąś powierzchnię gruntem, warstwą podkładową Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | gruntować |
Czas teraźniejszy
| ja | gruntuję |
| ty | gruntujesz |
| on / ona / ono | gruntuje |
| my | gruntujemy |
| wy | gruntujecie |
| oni / one | gruntują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | gruntowałem |
| ty | gruntowałeś |
| on / ona / ono | gruntował |
| my | gruntowaliśmy |
| wy | gruntowaliście |
| oni / one | gruntowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | gruntowałam |
| ty | gruntowałaś |
| on / ona / ono | gruntowała |
| my | gruntowałyśmy |
| wy | gruntowałyście |
| oni / one | gruntowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | gruntowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę gruntował |
| ty | będziesz gruntował |
| on / ona / ono | będzie gruntował |
| my | będziemy gruntowali |
| wy | będziecie gruntowali |
| oni / one | będą gruntowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę gruntowała |
| ty | będziesz gruntowała |
| on / ona / ono | będzie gruntowała |
| my | będziemy gruntowały |
| wy | będziecie gruntowały |
| oni / one | będą gruntowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie gruntowało |
Tryb rozkazujący
| ty | gruntuj |
| my | gruntujmy |
| wy | gruntujcie |