Conjugation of grawitować
ɡra.viˈtɔ.vat͡ɕto gravitate (to tend or drift towards someone or something, as though being pulled by gravity) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | grawitować |
Czas teraźniejszy
| ja | grawituję |
| ty | grawitujesz |
| on / ona / ono | grawituje |
| my | grawitujemy |
| wy | grawitujecie |
| oni / one | grawitują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | grawitowałem |
| ty | grawitowałeś |
| on / ona / ono | grawitował |
| my | grawitowaliśmy |
| wy | grawitowaliście |
| oni / one | grawitowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | grawitowałam |
| ty | grawitowałaś |
| on / ona / ono | grawitowała |
| my | grawitowałyśmy |
| wy | grawitowałyście |
| oni / one | grawitowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | grawitowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę grawitował |
| ty | będziesz grawitował |
| on / ona / ono | będzie grawitował |
| my | będziemy grawitowali |
| wy | będziecie grawitowali |
| oni / one | będą grawitowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę grawitowała |
| ty | będziesz grawitowała |
| on / ona / ono | będzie grawitowała |
| my | będziemy grawitowały |
| wy | będziecie grawitowały |
| oni / one | będą grawitowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie grawitowało |
Tryb rozkazujący
| ty | grawituj |
| my | grawitujmy |
| wy | grawitujcie |