Conjugation of graniczyć
ɡraˈɲi.t͡ʂɘt͡ɕ(w odniesieniu do uczuć, stanu fizycznego lub psychicznego) być bliskim, być podobnym, przypominać Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | graniczyć |
Czas teraźniejszy
| ja | graniczę |
| ty | graniczysz |
| on / ona / ono | graniczy |
| my | graniczymy |
| wy | graniczycie |
| oni / one | graniczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | graniczyłem |
| ty | graniczyłeś |
| on / ona / ono | graniczył |
| my | graniczyliśmy |
| wy | graniczyliście |
| oni / one | graniczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | graniczyłam |
| ty | graniczyłaś |
| on / ona / ono | graniczyła |
| my | graniczyłyśmy |
| wy | graniczyłyście |
| oni / one | graniczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | graniczyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę graniczył |
| ty | będziesz graniczył |
| on / ona / ono | będzie graniczył |
| my | będziemy graniczyli |
| wy | będziecie graniczyli |
| oni / one | będą graniczyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę graniczyła |
| ty | będziesz graniczyła |
| on / ona / ono | będzie graniczyła |
| my | będziemy graniczyły |
| wy | będziecie graniczyły |
| oni / one | będą graniczyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie graniczyło |
Tryb rozkazujący
| ty | granicz |
| my | graniczmy |
| wy | graniczcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.