Conjugation of gonić
ˈɡɔ.ɲit͡ɕbiec, poruszać się szybko za czymś lub kimś, aby go doścignąć i schwytać Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | gonić |
Czas teraźniejszy
| ja | gonię |
| ty | gonisz |
| on / ona / ono | goni |
| my | gonimy |
| wy | gonicie |
| oni / one | gonią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | goniłem |
| ty | goniłeś |
| on / ona / ono | gonił |
| my | goniliśmy |
| wy | goniliście |
| oni / one | gonili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | goniłam |
| ty | goniłaś |
| on / ona / ono | goniła |
| my | goniłyśmy |
| wy | goniłyście |
| oni / one | goniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | goniło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę gonił |
| ty | będziesz gonił |
| on / ona / ono | będzie gonił |
| my | będziemy gonili |
| wy | będziecie gonili |
| oni / one | będą gonili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę goniła |
| ty | będziesz goniła |
| on / ona / ono | będzie goniła |
| my | będziemy goniły |
| wy | będziecie goniły |
| oni / one | będą goniły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie goniło |
Tryb rozkazujący
| ty | goń |
| my | gońmy |
| wy | gońcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.