Conjugation of goić
/ˈɡɔ.it͡ɕ/powodować wyleczenie uszkodzeń skórnych lub śluzówkowych, np. zabliźnianie ran Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | goić |
Czas teraźniejszy
| ja | goję |
| ty | goisz |
| on / ona / ono | goi |
| my | goimy |
| wy | goicie |
| oni / one | goją |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | goiłem |
| ty | goiłeś |
| on / ona / ono | goił |
| my | goiliśmy |
| wy | goiliście |
| oni / one | goili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | goiłam |
| ty | goiłaś |
| on / ona / ono | goiła |
| my | goiłyśmy |
| wy | goiłyście |
| oni / one | goiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | goiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę goił |
| ty | będziesz goił |
| on / ona / ono | będzie goił |
| my | będziemy goili |
| wy | będziecie goili |
| oni / one | będą goili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę goiła |
| ty | będziesz goiła |
| on / ona / ono | będzie goiła |
| my | będziemy goiły |
| wy | będziecie goiły |
| oni / one | będą goiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie goiło |
Tryb rozkazujący
| ty | gój |
| my | gójmy |
| wy | gójcie |