Conjugation of gliwieć
/ˈɡli.vjɛt͡ɕ/o serze twarogowym: dojrzewać, rozkładając się pod wpływem drobnoustrojów lub dodatków chemicznych w mazistą postać Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | gliwieć |
Czas teraźniejszy
| ja | gliwieję |
| ty | gliwiejesz |
| on / ona / ono | gliwieje |
| my | gliwiejemy |
| wy | gliwiejecie |
| oni / one | gliwieją |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | gliwiałem |
| ty | gliwiałeś |
| on / ona / ono | gliwiał |
| my | gliwieliśmy |
| wy | gliwieliście |
| oni / one | gliwieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | gliwiałam |
| ty | gliwiałaś |
| on / ona / ono | gliwiała |
| my | gliwiałyśmy |
| wy | gliwiałyście |
| oni / one | gliwiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | gliwiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę gliwiał |
| ty | będziesz gliwiał |
| on / ona / ono | będzie gliwiał |
| my | będziemy gliwieli |
| wy | będziecie gliwieli |
| oni / one | będą gliwieli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę gliwiała |
| ty | będziesz gliwiała |
| on / ona / ono | będzie gliwiała |
| my | będziemy gliwiały |
| wy | będziecie gliwiały |
| oni / one | będą gliwiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie gliwiało |
Tryb rozkazujący
| ty | gliwiej |
| my | gliwiejmy |
| wy | gliwiejcie |