Conjugation of gaworzyć
ɡaˈvɔ.ʐɘt͡ɕo niemowlętach: wydawać pierwsze dźwięki, będące zalążkiem mowy artykułowanej Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | gaworzyć |
Czas teraźniejszy
| ja | gaworzę |
| ty | gaworzysz |
| on / ona / ono | gaworzy |
| my | gaworzymy |
| wy | gaworzycie |
| oni / one | gaworzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | gaworzyłem |
| ty | gaworzyłeś |
| on / ona / ono | gaworzył |
| my | gaworzyliśmy |
| wy | gaworzyliście |
| oni / one | gaworzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | gaworzyłam |
| ty | gaworzyłaś |
| on / ona / ono | gaworzyła |
| my | gaworzyłyśmy |
| wy | gaworzyłyście |
| oni / one | gaworzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | gaworzyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę gaworzył |
| ty | będziesz gaworzył |
| on / ona / ono | będzie gaworzył |
| my | będziemy gaworzyli |
| wy | będziecie gaworzyli |
| oni / one | będą gaworzyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę gaworzyła |
| ty | będziesz gaworzyła |
| on / ona / ono | będzie gaworzyła |
| my | będziemy gaworzyły |
| wy | będziecie gaworzyły |
| oni / one | będą gaworzyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie gaworzyło |
Tryb rozkazujący
| ty | gaworz |
| my | gaworzmy |
| wy | gaworzcie |