Conjugation of garować
/ɡaˈrɔ.vat͡ɕ/o wietrze: dąć z ukosa, skośnie; również ustawiać reje z żaglami do takiego kierunku wiatru Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | garować |
Czas teraźniejszy
| ja | garuję |
| ty | garujesz |
| on / ona / ono | garuje |
| my | garujemy |
| wy | garujecie |
| oni / one | garują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | garowałem |
| ty | garowałeś |
| on / ona / ono | garował |
| my | garowaliśmy |
| wy | garowaliście |
| oni / one | garowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | garowałam |
| ty | garowałaś |
| on / ona / ono | garowała |
| my | garowałyśmy |
| wy | garowałyście |
| oni / one | garowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | garowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę garował |
| ty | będziesz garował |
| on / ona / ono | będzie garował |
| my | będziemy garowali |
| wy | będziecie garowali |
| oni / one | będą garowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę garowała |
| ty | będziesz garowała |
| on / ona / ono | będzie garowała |
| my | będziemy garowały |
| wy | będziecie garowały |
| oni / one | będą garowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie garowało |
Tryb rozkazujący
| ty | garuj |
| my | garujmy |
| wy | garujcie |