Conjugation of gardzić
ˈɡar.d͡ʑit͡ɕmyśleć o kimś lub postępować z nim z pogardą Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | gardzić |
Czas teraźniejszy
| ja | gardzę |
| ty | gardzisz |
| on / ona / ono | gardzi |
| my | gardzimy |
| wy | gardzicie |
| oni / one | gardzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | gardziłem |
| ty | gardziłeś |
| on / ona / ono | gardził |
| my | gardziliśmy |
| wy | gardziliście |
| oni / one | gardzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | gardziłam |
| ty | gardziłaś |
| on / ona / ono | gardziła |
| my | gardziłyśmy |
| wy | gardziłyście |
| oni / one | gardziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | gardziło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę gardził |
| ty | będziesz gardził |
| on / ona / ono | będzie gardził |
| my | będziemy gardzili |
| wy | będziecie gardzili |
| oni / one | będą gardzili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę gardziła |
| ty | będziesz gardziła |
| on / ona / ono | będzie gardziła |
| my | będziemy gardziły |
| wy | będziecie gardziły |
| oni / one | będą gardziły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie gardziło |
Tryb rozkazujący
| ty | gardź |
| my | gardźmy |
| wy | gardźcie |