HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← głowić — definition

Conjugation of głowić

Regular CEFR B1
ˈɡwɔ.vit͡ɕ

to cogitate, to think over intensely Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
głowić
Czas teraźniejszy
ja głowię
ty głowisz
on / ona / ono głowi
my głowimy
wy głowicie
oni / one głowią
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja głowiłem
ty głowiłeś
on / ona / ono głowił
my głowiliśmy
wy głowiliście
oni / one głowili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja głowiłam
ty głowiłaś
on / ona / ono głowiła
my głowiłyśmy
wy głowiłyście
oni / one głowiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono głowiło
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę głowił
ty będziesz głowił
on / ona / ono będzie głowił
my będziemy głowili
wy będziecie głowili
oni / one będą głowili
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę głowiła
ty będziesz głowiła
on / ona / ono będzie głowiła
my będziemy głowiły
wy będziecie głowiły
oni / one będą głowiły
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie głowiło
Tryb rozkazujący
ty głów
my główmy
wy główcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary