Conjugation of furkotać
furˈkɔ.tat͡ɕto whirr (move or vibrate something with a buzzing sound) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | furkotać |
Czas teraźniejszy
| ja | furkoczę |
| ty | furkoczesz |
| on / ona / ono | furkocze |
| my | furkoczemy |
| wy | furkoczecie |
| oni / one | furkoczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | furkotałem |
| ty | furkotałeś |
| on / ona / ono | furkotał |
| my | furkotaliśmy |
| wy | furkotaliście |
| oni / one | furkotali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | furkotałam |
| ty | furkotałaś |
| on / ona / ono | furkotała |
| my | furkotałyśmy |
| wy | furkotałyście |
| oni / one | furkotały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | furkotało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę furkotał |
| ty | będziesz furkotał |
| on / ona / ono | będzie furkotał |
| my | będziemy furkotali |
| wy | będziecie furkotali |
| oni / one | będą furkotali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę furkotała |
| ty | będziesz furkotała |
| on / ona / ono | będzie furkotała |
| my | będziemy furkotały |
| wy | będziecie furkotały |
| oni / one | będą furkotały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie furkotało |
Tryb rozkazujący
| ty | furkocz |
| my | furkoczmy |
| wy | furkoczcie |