Conjugation of fingować
fiŋˈɡɔ.vat͡ɕprzedstawiać sfabrykowane zdarzenie lub przedmiot jako autentyczne w celu oszukania kogoś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | fingować |
Czas teraźniejszy
| ja | finguję |
| ty | fingujesz |
| on / ona / ono | finguje |
| my | fingujemy |
| wy | fingujecie |
| oni / one | fingują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | fingowałem |
| ty | fingowałeś |
| on / ona / ono | fingował |
| my | fingowaliśmy |
| wy | fingowaliście |
| oni / one | fingowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | fingowałam |
| ty | fingowałaś |
| on / ona / ono | fingowała |
| my | fingowałyśmy |
| wy | fingowałyście |
| oni / one | fingowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | fingowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę fingował |
| ty | będziesz fingował |
| on / ona / ono | będzie fingował |
| my | będziemy fingowali |
| wy | będziecie fingowali |
| oni / one | będą fingowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę fingowała |
| ty | będziesz fingowała |
| on / ona / ono | będzie fingowała |
| my | będziemy fingowały |
| wy | będziecie fingowały |
| oni / one | będą fingowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie fingowało |
Tryb rozkazujący
| ty | finguj |
| my | fingujmy |
| wy | fingujcie |