Conjugation of fajczyć
ˈfaj.t͡ʂɘt͡ɕ(także gw. (Śląsk Cieszyński)) palić fajkę lub tytoń Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | fajczyć |
Czas teraźniejszy
| ja | fajczę |
| ty | fajczysz |
| on / ona / ono | fajczy |
| my | fajczymy |
| wy | fajczycie |
| oni / one | fajczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | fajczyłem |
| ty | fajczyłeś |
| on / ona / ono | fajczył |
| my | fajczyliśmy |
| wy | fajczyliście |
| oni / one | fajczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | fajczyłam |
| ty | fajczyłaś |
| on / ona / ono | fajczyła |
| my | fajczyłyśmy |
| wy | fajczyłyście |
| oni / one | fajczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | fajczyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę fajczył |
| ty | będziesz fajczył |
| on / ona / ono | będzie fajczył |
| my | będziemy fajczyli |
| wy | będziecie fajczyli |
| oni / one | będą fajczyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę fajczyła |
| ty | będziesz fajczyła |
| on / ona / ono | będzie fajczyła |
| my | będziemy fajczyły |
| wy | będziecie fajczyły |
| oni / one | będą fajczyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie fajczyło |
Tryb rozkazujący
| ty | fajcz |
| my | fajczmy |
| wy | fajczcie |