Conjugation of ewakuować
ɛ.va.kuˈɔ.vat͡ɕprzemieszczać ludzi, zwierzęta, mienie z niebezpiecznego miejsca Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | ewakuować |
Czas teraźniejszy
| ja | ewakuuję |
| ty | ewakuujesz |
| on / ona / ono | ewakuuje |
| my | ewakuujemy |
| wy | ewakuujecie |
| oni / one | ewakuują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ewakuowałem |
| ty | ewakuowałeś |
| on / ona / ono | ewakuował |
| my | ewakuowaliśmy |
| wy | ewakuowaliście |
| oni / one | ewakuowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ewakuowałam |
| ty | ewakuowałaś |
| on / ona / ono | ewakuowała |
| my | ewakuowałyśmy |
| wy | ewakuowałyście |
| oni / one | ewakuowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ewakuowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę ewakuował |
| ty | będziesz ewakuował |
| on / ona / ono | będzie ewakuował |
| my | będziemy ewakuowali |
| wy | będziecie ewakuowali |
| oni / one | będą ewakuowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę ewakuowała |
| ty | będziesz ewakuowała |
| on / ona / ono | będzie ewakuowała |
| my | będziemy ewakuowały |
| wy | będziecie ewakuowały |
| oni / one | będą ewakuowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie ewakuowało |
Tryb rozkazujący
| ty | ewakuuj |
| my | ewakuujmy |
| wy | ewakuujcie |