Conjugation of dwoić
ˈdvɔ.it͡ɕzwracać się do kogoś w liczbie mnogiej (zaimek wy) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dwoić |
Czas teraźniejszy
| ja | dwoję |
| ty | dwoisz |
| on / ona / ono | dwoi |
| my | dwoimy |
| wy | dwoicie |
| oni / one | dwoją |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dwoiłem |
| ty | dwoiłeś |
| on / ona / ono | dwoił |
| my | dwoiliśmy |
| wy | dwoiliście |
| oni / one | dwoili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dwoiłam |
| ty | dwoiłaś |
| on / ona / ono | dwoiła |
| my | dwoiłyśmy |
| wy | dwoiłyście |
| oni / one | dwoiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dwoiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dwoił |
| ty | będziesz dwoił |
| on / ona / ono | będzie dwoił |
| my | będziemy dwoili |
| wy | będziecie dwoili |
| oni / one | będą dwoili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dwoiła |
| ty | będziesz dwoiła |
| on / ona / ono | będzie dwoiła |
| my | będziemy dwoiły |
| wy | będziecie dwoiły |
| oni / one | będą dwoiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dwoiło |
Tryb rozkazujący
| ty | dwój |
| my | dwójmy |
| wy | dwójcie |