Conjugation of durzyć
ˈdu.ʐɘt͡ɕto mislead (to deceive by lies or other false impression) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | durzyć |
Czas teraźniejszy
| ja | durzę |
| ty | durzysz |
| on / ona / ono | durzy |
| my | durzymy |
| wy | durzycie |
| oni / one | durzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | durzyłem |
| ty | durzyłeś |
| on / ona / ono | durzył |
| my | durzyliśmy |
| wy | durzyliście |
| oni / one | durzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | durzyłam |
| ty | durzyłaś |
| on / ona / ono | durzyła |
| my | durzyłyśmy |
| wy | durzyłyście |
| oni / one | durzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | durzyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę durzył |
| ty | będziesz durzył |
| on / ona / ono | będzie durzył |
| my | będziemy durzyli |
| wy | będziecie durzyli |
| oni / one | będą durzyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę durzyła |
| ty | będziesz durzyła |
| on / ona / ono | będzie durzyła |
| my | będziemy durzyły |
| wy | będziecie durzyły |
| oni / one | będą durzyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie durzyło |
Tryb rozkazujący
| ty | durz |
| my | durzmy |
| wy | durzcie |