HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dulczeć — definition

Conjugation of dulczeć

Regular CEFR B1
ˈdul.t͡ʂɛt͡ɕ

to plod, to pore over [with nad (+ instrumental) ‘what’] Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
dulczeć
Czas teraźniejszy
ja dulczę
ty dulczysz
on / ona / ono dulczy
my dulczymy
wy dulczycie
oni / one dulczą
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja dulczałem
ty dulczałeś
on / ona / ono dulczał
my dulczeliśmy
wy dulczeliście
oni / one dulczeli
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja dulczałam
ty dulczałaś
on / ona / ono dulczała
my dulczałyśmy
wy dulczałyście
oni / one dulczały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono dulczało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę dulczał
ty będziesz dulczał
on / ona / ono będzie dulczał
my będziemy dulczeli
wy będziecie dulczeli
oni / one będą dulczeli
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę dulczała
ty będziesz dulczała
on / ona / ono będzie dulczała
my będziemy dulczały
wy będziecie dulczały
oni / one będą dulczały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie dulczało
Tryb rozkazujący
ty dulcz
my dulczmy
wy dulczcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary