Conjugation of dulczeć
/ˈdul.t͡ʂɛt͡ɕ/to plod, to pore over [with nad (+ instrumental) ‘what’] Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dulczeć |
Czas teraźniejszy
| ja | dulczę |
| ty | dulczysz |
| on / ona / ono | dulczy |
| my | dulczymy |
| wy | dulczycie |
| oni / one | dulczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dulczałem |
| ty | dulczałeś |
| on / ona / ono | dulczał |
| my | dulczeliśmy |
| wy | dulczeliście |
| oni / one | dulczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dulczałam |
| ty | dulczałaś |
| on / ona / ono | dulczała |
| my | dulczałyśmy |
| wy | dulczałyście |
| oni / one | dulczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dulczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dulczał |
| ty | będziesz dulczał |
| on / ona / ono | będzie dulczał |
| my | będziemy dulczeli |
| wy | będziecie dulczeli |
| oni / one | będą dulczeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dulczała |
| ty | będziesz dulczała |
| on / ona / ono | będzie dulczała |
| my | będziemy dulczały |
| wy | będziecie dulczały |
| oni / one | będą dulczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dulczało |
Tryb rozkazujący
| ty | dulcz |
| my | dulczmy |
| wy | dulczcie |