Conjugation of dotoczyć
dɔˈtɔ.t͡ʂɘt͡ɕto trundle in, to lumber in (arrive slowly and/or with difficulty) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dotoczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dotoczyłem |
| ty | dotoczyłeś |
| on / ona / ono | dotoczył |
| my | dotoczyliśmy |
| wy | dotoczyliście |
| oni / one | dotoczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dotoczyłam |
| ty | dotoczyłaś |
| on / ona / ono | dotoczyła |
| my | dotoczyłyśmy |
| wy | dotoczyłyście |
| oni / one | dotoczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dotoczyło |
Czas przyszły
| ja | dotoczę |
| ty | dotoczysz |
| on / ona / ono | dotoczy |
| my | dotoczymy |
| wy | dotoczycie |
| oni / one | dotoczą |
Tryb rozkazujący
| ty | dotocz |
| my | dotoczmy |
| wy | dotoczcie |