Conjugation of doszkolić
dɔʂˈkɔ.lit͡ɕto educate (to supplement someone's knowledge in a particular field) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | doszkolić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | doszkoliłem |
| ty | doszkoliłeś |
| on / ona / ono | doszkolił |
| my | doszkoliliśmy |
| wy | doszkoliliście |
| oni / one | doszkolili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | doszkoliłam |
| ty | doszkoliłaś |
| on / ona / ono | doszkoliła |
| my | doszkoliłyśmy |
| wy | doszkoliłyście |
| oni / one | doszkoliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | doszkoliło |
Czas przyszły
| ja | doszkolę |
| ty | doszkolisz |
| on / ona / ono | doszkoli |
| my | doszkolimy |
| wy | doszkolicie |
| oni / one | doszkolą |
Tryb rozkazujący
| ty | doszkol |
| my | doszkolmy |
| wy | doszkolcie |