Conjugation of dostawać
dɔˈsta.vat͡ɕstawać się (bez własnego aktywnego udziału) posiadaczem czegoś, co wcześniej miał ktoś inny Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dostawać |
Czas teraźniejszy
| ja | dostaję |
| ty | dostajesz |
| on / ona / ono | dostaje |
| my | dostajemy |
| wy | dostajecie |
| oni / one | dostają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dostawałem |
| ty | dostawałeś |
| on / ona / ono | dostawał |
| my | dostawaliśmy |
| wy | dostawaliście |
| oni / one | dostawali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dostawałam |
| ty | dostawałaś |
| on / ona / ono | dostawała |
| my | dostawałyśmy |
| wy | dostawałyście |
| oni / one | dostawały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dostawało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dostawał |
| ty | będziesz dostawał |
| on / ona / ono | będzie dostawał |
| my | będziemy dostawali |
| wy | będziecie dostawali |
| oni / one | będą dostawali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dostawała |
| ty | będziesz dostawała |
| on / ona / ono | będzie dostawała |
| my | będziemy dostawały |
| wy | będziecie dostawały |
| oni / one | będą dostawały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dostawało |
Tryb rozkazujący
| ty | dostawaj |
| my | dostawajmy |
| wy | dostawajcie |