Conjugation of dorzucić
dɔˈʐu.t͡ɕit͡ɕto chip in, to club together, to kick in Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dorzucić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dorzuciłem |
| ty | dorzuciłeś |
| on / ona / ono | dorzucił |
| my | dorzuciliśmy |
| wy | dorzuciliście |
| oni / one | dorzucili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dorzuciłam |
| ty | dorzuciłaś |
| on / ona / ono | dorzuciła |
| my | dorzuciłyśmy |
| wy | dorzuciłyście |
| oni / one | dorzuciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dorzuciło |
Czas przyszły
| ja | dorzucę |
| ty | dorzucisz |
| on / ona / ono | dorzuci |
| my | dorzucimy |
| wy | dorzucicie |
| oni / one | dorzucą |
Tryb rozkazujący
| ty | dorzuć |
| my | dorzućmy |
| wy | dorzućcie |