Conjugation of dorosnąć
dɔˈrɔs.nɔɲt͡ɕdogonić kogoś pod względem umiejętności, osiągnąć ten sam poziom, dorównać komuś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dorosnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dorosłem |
| ty | dorosłeś |
| on / ona / ono | dorósł |
| my | dorośliśmy |
| wy | dorośliście |
| oni / one | dorośli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dorosłam |
| ty | dorosłaś |
| on / ona / ono | dorosła |
| my | dorosłyśmy |
| wy | dorosłyście |
| oni / one | dorosły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dorosło |
Czas przyszły
| ja | dorosnę |
| ty | dorośniesz |
| on / ona / ono | dorośnie |
| my | dorośniemy |
| wy | dorośniecie |
| oni / one | dorosną |
Tryb rozkazujący
| ty | dorośnij |
| my | dorośnijmy |
| wy | dorośnijcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.