Conjugation of doprosić
dɔˈprɔ.ɕit͡ɕto get someone to do something after asking them for a long time Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | doprosić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | doprosiłem |
| ty | doprosiłeś |
| on / ona / ono | doprosił |
| my | doprosiliśmy |
| wy | doprosiliście |
| oni / one | doprosili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | doprosiłam |
| ty | doprosiłaś |
| on / ona / ono | doprosiła |
| my | doprosiłyśmy |
| wy | doprosiłyście |
| oni / one | doprosiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | doprosiło |
Czas przyszły
| ja | doproszę |
| ty | doprosisz |
| on / ona / ono | doprosi |
| my | doprosimy |
| wy | doprosicie |
| oni / one | doproszą |
Tryb rozkazujący
| ty | doproś |
| my | doprośmy |
| wy | doproście |