Conjugation of dopowiedzieć
dɔ.pɔˈvjɛ.d͡ʑɛt͡ɕto imagine (to conjecture while assuming based on what one was already told) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dopowiedzieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dopowiedziałem |
| ty | dopowiedziałeś |
| on / ona / ono | dopowiedział |
| my | dopowiedzieliśmy |
| wy | dopowiedzieliście |
| oni / one | dopowiedzieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dopowiedziałam |
| ty | dopowiedziałaś |
| on / ona / ono | dopowiedziała |
| my | dopowiedziałyśmy |
| wy | dopowiedziałyście |
| oni / one | dopowiedziały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dopowiedziało |
Czas przyszły
| ja | dopowiem |
| ty | dopowiesz |
| on / ona / ono | dopowie |
| my | dopowiemy |
| wy | dopowiecie |
| oni / one | dopowiedzą |
Tryb rozkazujący
| ty | dopowiedz |
| my | dopowiedzmy |
| wy | dopowiedzcie |