Conjugation of dolegać
dɔˈlɛ.ɡat͡ɕsprawiać dokuczliwość, przykrość, ból, trudności Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dolegać |
Czas teraźniejszy
| ja | dolegam |
| ty | dolegasz |
| on / ona / ono | dolega |
| my | dolegamy |
| wy | dolegacie |
| oni / one | dolegają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dolegałem |
| ty | dolegałeś |
| on / ona / ono | dolegał |
| my | dolegaliśmy |
| wy | dolegaliście |
| oni / one | dolegali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dolegałam |
| ty | dolegałaś |
| on / ona / ono | dolegała |
| my | dolegałyśmy |
| wy | dolegałyście |
| oni / one | dolegały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dolegało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dolegał |
| ty | będziesz dolegał |
| on / ona / ono | będzie dolegał |
| my | będziemy dolegali |
| wy | będziecie dolegali |
| oni / one | będą dolegali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dolegała |
| ty | będziesz dolegała |
| on / ona / ono | będzie dolegała |
| my | będziemy dolegały |
| wy | będziecie dolegały |
| oni / one | będą dolegały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dolegało |
Tryb rozkazujący
| ty | dolegaj |
| my | dolegajmy |
| wy | dolegajcie |