Conjugation of dobywać
dɔˈbɘ.vat͡ɕwydostawać się (o zapachu, dźwięku itp.) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dobywać |
Czas teraźniejszy
| ja | dobywam |
| ty | dobywasz |
| on / ona / ono | dobywa |
| my | dobywamy |
| wy | dobywacie |
| oni / one | dobywają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dobywałem |
| ty | dobywałeś |
| on / ona / ono | dobywał |
| my | dobywaliśmy |
| wy | dobywaliście |
| oni / one | dobywali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dobywałam |
| ty | dobywałaś |
| on / ona / ono | dobywała |
| my | dobywałyśmy |
| wy | dobywałyście |
| oni / one | dobywały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dobywało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dobywał |
| ty | będziesz dobywał |
| on / ona / ono | będzie dobywał |
| my | będziemy dobywali |
| wy | będziecie dobywali |
| oni / one | będą dobywali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dobywała |
| ty | będziesz dobywała |
| on / ona / ono | będzie dobywała |
| my | będziemy dobywały |
| wy | będziecie dobywały |
| oni / one | będą dobywały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dobywało |
Tryb rozkazujący
| ty | dobywaj |
| my | dobywajmy |
| wy | dobywajcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.