Conjugation of dezorientować
dɛ.zɔ.rjɛnˈtɔ.vat͡ɕto bemuddle, to boggle, to disorient, to fox (to cause to lose orientation or direction) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dezorientować |
Czas teraźniejszy
| ja | dezorientuję |
| ty | dezorientujesz |
| on / ona / ono | dezorientuje |
| my | dezorientujemy |
| wy | dezorientujecie |
| oni / one | dezorientują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dezorientowałem |
| ty | dezorientowałeś |
| on / ona / ono | dezorientował |
| my | dezorientowaliśmy |
| wy | dezorientowaliście |
| oni / one | dezorientowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dezorientowałam |
| ty | dezorientowałaś |
| on / ona / ono | dezorientowała |
| my | dezorientowałyśmy |
| wy | dezorientowałyście |
| oni / one | dezorientowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dezorientowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dezorientował |
| ty | będziesz dezorientował |
| on / ona / ono | będzie dezorientował |
| my | będziemy dezorientowali |
| wy | będziecie dezorientowali |
| oni / one | będą dezorientowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dezorientowała |
| ty | będziesz dezorientowała |
| on / ona / ono | będzie dezorientowała |
| my | będziemy dezorientowały |
| wy | będziecie dezorientowały |
| oni / one | będą dezorientowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dezorientowało |
Tryb rozkazujący
| ty | dezorientuj |
| my | dezorientujmy |
| wy | dezorientujcie |