Conjugation of detonować
dɛ.tɔˈnɔ.vat͡ɕrozrywać się z hukiem; ulegać eksplozji Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | detonować |
Czas teraźniejszy
| ja | detonuję |
| ty | detonujesz |
| on / ona / ono | detonuje |
| my | detonujemy |
| wy | detonujecie |
| oni / one | detonują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | detonowałem |
| ty | detonowałeś |
| on / ona / ono | detonował |
| my | detonowaliśmy |
| wy | detonowaliście |
| oni / one | detonowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | detonowałam |
| ty | detonowałaś |
| on / ona / ono | detonowała |
| my | detonowałyśmy |
| wy | detonowałyście |
| oni / one | detonowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | detonowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę detonował |
| ty | będziesz detonował |
| on / ona / ono | będzie detonował |
| my | będziemy detonowali |
| wy | będziecie detonowali |
| oni / one | będą detonowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę detonowała |
| ty | będziesz detonowała |
| on / ona / ono | będzie detonowała |
| my | będziemy detonowały |
| wy | będziecie detonowały |
| oni / one | będą detonowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie detonowało |
Tryb rozkazujący
| ty | detonuj |
| my | detonujmy |
| wy | detonujcie |