Conjugation of deprawować
dɛ.praˈvɔ.vat͡ɕto debauch, to demoralize, to deprave, to pervert Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | deprawować |
Czas teraźniejszy
| ja | deprawuję |
| ty | deprawujesz |
| on / ona / ono | deprawuje |
| my | deprawujemy |
| wy | deprawujecie |
| oni / one | deprawują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | deprawowałem |
| ty | deprawowałeś |
| on / ona / ono | deprawował |
| my | deprawowaliśmy |
| wy | deprawowaliście |
| oni / one | deprawowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | deprawowałam |
| ty | deprawowałaś |
| on / ona / ono | deprawowała |
| my | deprawowałyśmy |
| wy | deprawowałyście |
| oni / one | deprawowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | deprawowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę deprawował |
| ty | będziesz deprawował |
| on / ona / ono | będzie deprawował |
| my | będziemy deprawowali |
| wy | będziecie deprawowali |
| oni / one | będą deprawowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę deprawowała |
| ty | będziesz deprawowała |
| on / ona / ono | będzie deprawowała |
| my | będziemy deprawowały |
| wy | będziecie deprawowały |
| oni / one | będą deprawowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie deprawowało |
Tryb rozkazujący
| ty | deprawuj |
| my | deprawujmy |
| wy | deprawujcie |