Conjugation of deklasować
dɛ.klaˈsɔ.vat͡ɕsprawiać, że ktoś ulega deklasacji Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | deklasować |
Czas teraźniejszy
| ja | deklasuję |
| ty | deklasujesz |
| on / ona / ono | deklasuje |
| my | deklasujemy |
| wy | deklasujecie |
| oni / one | deklasują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | deklasowałem |
| ty | deklasowałeś |
| on / ona / ono | deklasował |
| my | deklasowaliśmy |
| wy | deklasowaliście |
| oni / one | deklasowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | deklasowałam |
| ty | deklasowałaś |
| on / ona / ono | deklasowała |
| my | deklasowałyśmy |
| wy | deklasowałyście |
| oni / one | deklasowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | deklasowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę deklasował |
| ty | będziesz deklasował |
| on / ona / ono | będzie deklasował |
| my | będziemy deklasowali |
| wy | będziecie deklasowali |
| oni / one | będą deklasowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę deklasowała |
| ty | będziesz deklasowała |
| on / ona / ono | będzie deklasowała |
| my | będziemy deklasowały |
| wy | będziecie deklasowały |
| oni / one | będą deklasowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie deklasowało |
Tryb rozkazujący
| ty | deklasuj |
| my | deklasujmy |
| wy | deklasujcie |