Conjugation of dedukować
dɛ.duˈkɔ.vat͡ɕwyprowadzać logiczne wnioski (sądy szczegółowe) z założeń uznanych za prawdziwe, teorii lub sądów ogólnych; dowodzić metodą dedukcji Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dedukować |
Czas teraźniejszy
| ja | dedukuję |
| ty | dedukujesz |
| on / ona / ono | dedukuje |
| my | dedukujemy |
| wy | dedukujecie |
| oni / one | dedukują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dedukowałem |
| ty | dedukowałeś |
| on / ona / ono | dedukował |
| my | dedukowaliśmy |
| wy | dedukowaliście |
| oni / one | dedukowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dedukowałam |
| ty | dedukowałaś |
| on / ona / ono | dedukowała |
| my | dedukowałyśmy |
| wy | dedukowałyście |
| oni / one | dedukowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dedukowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dedukował |
| ty | będziesz dedukował |
| on / ona / ono | będzie dedukował |
| my | będziemy dedukowali |
| wy | będziecie dedukowali |
| oni / one | będą dedukowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dedukowała |
| ty | będziesz dedukowała |
| on / ona / ono | będzie dedukowała |
| my | będziemy dedukowały |
| wy | będziecie dedukowały |
| oni / one | będą dedukowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dedukowało |
Tryb rozkazujący
| ty | dedukuj |
| my | dedukujmy |
| wy | dedukujcie |