Conjugation of dawkować
/dafˈkɔ.vat͡ɕ/stopniowo zwiększać nasilenie czegoś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dawkować |
Czas teraźniejszy
| ja | dawkuję |
| ty | dawkujesz |
| on / ona / ono | dawkuje |
| my | dawkujemy |
| wy | dawkujecie |
| oni / one | dawkują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dawkowałem |
| ty | dawkowałeś |
| on / ona / ono | dawkował |
| my | dawkowaliśmy |
| wy | dawkowaliście |
| oni / one | dawkowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dawkowałam |
| ty | dawkowałaś |
| on / ona / ono | dawkowała |
| my | dawkowałyśmy |
| wy | dawkowałyście |
| oni / one | dawkowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dawkowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dawkował |
| ty | będziesz dawkował |
| on / ona / ono | będzie dawkował |
| my | będziemy dawkowali |
| wy | będziecie dawkowali |
| oni / one | będą dawkowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dawkowała |
| ty | będziesz dawkowała |
| on / ona / ono | będzie dawkowała |
| my | będziemy dawkowały |
| wy | będziecie dawkowały |
| oni / one | będą dawkowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dawkowało |
Tryb rozkazujący
| ty | dawkuj |
| my | dawkujmy |
| wy | dawkujcie |