Conjugation of darzyć
ˈda.ʐɘt͡ɕczuć do kogoś coś, mieć w stosunku do kogoś jakieś uczucie lub przekonanie Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | darzyć |
Czas teraźniejszy
| ja | darzę |
| ty | darzysz |
| on / ona / ono | darzy |
| my | darzymy |
| wy | darzycie |
| oni / one | darzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | darzyłem |
| ty | darzyłeś |
| on / ona / ono | darzył |
| my | darzyliśmy |
| wy | darzyliście |
| oni / one | darzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | darzyłam |
| ty | darzyłaś |
| on / ona / ono | darzyła |
| my | darzyłyśmy |
| wy | darzyłyście |
| oni / one | darzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | darzyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę darzył |
| ty | będziesz darzył |
| on / ona / ono | będzie darzył |
| my | będziemy darzyli |
| wy | będziecie darzyli |
| oni / one | będą darzyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę darzyła |
| ty | będziesz darzyła |
| on / ona / ono | będzie darzyła |
| my | będziemy darzyły |
| wy | będziecie darzyły |
| oni / one | będą darzyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie darzyło |
Tryb rozkazujący
| ty | darz |
| my | darzmy |
| wy | darzcie |